© 2009 Luc Boehme

 

Welkom  !

 

Op deze website leest u over onderzoeksprojecten over het gebruik van puingranulaten in verschillende toepassingen.

 

Verantwoording

Sinds 1990 wordt in Vlaanderen op commerciële schaal, bouw- en slooppuin van onverdachte oorsprong en samenstelling tot puingranulaten verwerkt. De huidige productie bedraagt +/- 8 miljoen ton per jaar. In deze sector zijn zowat 120 vaste breekwerven en een 20-tal mobiele brekers actief.

Puingranulaten zijn geëvolueerd naar een waardig alternatief voor de natuurlijke granulaten. Het gebruik ervan dient dan ook bekeken te worden in het kader van duurzame ontwikkeling en het economische gebruik van natuurlijke grondstoffen. Daartoe moeten er meer hoogwaardige toepassingen gevonden worden voor de secundaire granulaten die nu veelal in zeer laagwaardige toepassingen verdwijnen.  Hiermee willen we het gebruik van volwaardige alternatieven voor primaire oppervlaktedelfstoffen aanmoedigen.

 

Probleemstelling

Toenemend aanbod bouw- en slooppuin, maar onvoldoende afzet in duurzame oplossingen.

Bouw- en sloopafval is één van de omvangrijkste afvalstromen in Vlaanderen. Bij de evaluatie van het vorige Ovam - Afvalstoffenplan werd vastgesteld dat de totale hoeveelheid bouw- en sloopafval, absoluut gezien, nog steeds toeneemt. Dit is niet duurzaam. Het structureel verminderen van de hoeveelheid bouw- en sloopafval, en de milieudruk die daarmee gepaard gaat, is een hardnekkig probleem waar geen eenduidige, korte termijnoplossingen voor bestaan.

Niettegenstaande de intrinsieke mogelijkheden van puingranulaten blijkt dat het gebruik ervan nog steeds beperkt is tot toepassingen beneden hun mogelijkheden. Betonpuingranulaat wordt gebruikt in funderingen terwijl het volgens zijn intrinsieke eigenschappen eigenlijk in aanmerking voor nieuwe rijke beton zou moeten komen. Door grove betonpuingranulaten in te zetten als funderingsmateriaal is er sprake van “down-cycling” terwijl bij het streven naar duurzame oplossingen naar “recycling”-toepassingen gezocht zou moeten worden. Met  mengpuingranulaat is het verhaal analoog: dit materiaal wordt vaak gebruikt in onderfundering of ophogingen maar komt in aanmerking voor funderingen in gestabiliseerde mengsels en mager beton. Hoewel de wegenbouw een groot afzetgebied is, toch is dit niet onbeperkt. Andere hoogwaardige toepassingen zijn nodig om de afzet van de secundaire grondstoffen te verzekeren en een economisch rendabele puingranulatenmarkt te ontwikkelen.

 

Gebruik van puingranulaten

Voor het gebruik van grovere fracties puingranulaten werden er zowel op Vlaams niveau als internationaal al heel wat studies uitgevoerd die aantoonden dat het vervaardigen van recyclagebeton op basis van beton-, meng- en metselwerkpuin technisch gezien mogelijk is (WTCB, OCW, KHBO, UG Magnel, De Nayer, e.a.) . Diverse internationale en nationale congressen, symposia en studiedagen waren gewijd aan het thema [RILEM TC initiatieven, Univ. Of Dundee, ETNRecy.net, etc.]. Steeds is de conclusie dat recyclagebeton kan, mits er in functie van het puintype, het vervangingspercentage en het toepassingsdomein bepaalde voorzorgsmaatregelen (zoals zuiverheid, wateropname,..) getroffen worden. Verscheidene landen slaagden er zelfs in normalisatie specifiek gewijd aan recyclagebeton uit te werken. Het thema staat eveneens op de agenda van CEN TC 154 Aggregates en CEN TC 104 Concrete.

 

Van negatief imago naar positief gebruik

Puingranulaten kennen nog steeds een negatief imago ten gevolge van enkele kenmerkende eigenschappen die het werken met puingranulaten bemoeilijken zoals: het poreuze karakter, de zuiverheid van het granulaat, de grote hoeveelheid filler, de lagere mechanische kenmerken van het granulaat. De verwachte problemen situeren zich bij een hogere waterbehoefte, de verwerkbaarheid, mogelijke gevoeligheid voor vorst, carbonatatie, lagere slijtweerstand. Het komt er bij het zoeken van een hoogwaardige toepassing op neer een passende applicatie te vinden waarbij op al van de verwachte problemen een antwoord kan gevonden worden.